Το Σάββατο ο Δον Κιχώτης έχει την τιμή να φιλοξενεί δυο πολύ σημαντικούς ανθρώπους οι οποίοι θα μιλήσουν για το ζήτημα της Παλαιστίνης και της αλληλεγγύης. Ο Βαγγέλης Πισσίας είναι Καθηγητής στο ΤΕΙ Αθήνας και ήταν συντονιστής του "Στόλου της Ελευθερίας" που δέχθηκε την αιματηρή επίθεση του Ισραηλινού στρατού! Δείτε ένα βίντεο από εκείνες τις στίγμές:
Ο Νασίμ Αλάτρας είναι Παλαιστίνιος δημοσιογράφος. Ζει στην Αθήνα και αρθρογραφεί στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία για ζητήματα Μέσης Ανατολής και διεθνών θεμάτων. Είναι παραγωγός του ντοκιμαντέρ «Γάζα Ερχόμαστε» για λογαριασμό του αραβικού τηλεοπτικού καναλιού Αλ-Τζαζίρα. Είναι συγγραφέας του γνωστού βιβλίου "Παλαιστίνη: αιτίες και μύθοι".
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25/9 και ώρα 8μμ στον χώρο του Δον Κιχώτη.
Ένας άντρας ξενυχτά σε ένα μπαρ. Τον λένε Άρι και είναισκηνοθέτης. Συνομιλεί με έναν φίλο του που του εξομολογείται πως κάθε βράδυ στον ύπνο του τον κυνηγούν 26 σκυλιά. Κάθε βράδυ ο ίδιος αριθμός.Συμπεραίνουν πως αυτό θα έχει να κάνει και με τη θητεία των δύο ανδρών στον Ισραηλινό στρατό στον πρώτο πόλεμο του Λιβάνου στις αρχές της δεκαετίας του '80. Μόνο που ο Άρι δεν έχει την παραμικρή θύμηση από τον πόλεμο στον οποίο ήταν κι αυτός παρών. Ψάχνει λοιπόν τους ανθρώπους από το παρελθόν του, εννιά γνωστούς και φίλους, τους ζητά να αφηγηθούν κι αυτοί τις εμπειρίες τους και ψάχνει την αλήθεια για αυτό το κομμάτι του εαυτού του που ο ίδιος ακούσια διέγραψε। Και σιγά σιγά, εικόνες άλλοτε ρεαλιστικές και άλλοτε σουρρεαλιστικές διαγράφονται με τα μάτια της φαντασίας του... Ή μήπως με αυτά της μνήμης του;
Βασισμένο σε μεγάλο βαθμό στην προσωπική εμπειρία του σκηνοθέτη Άρι Φόλμαν, ένα ντοκιμαντέρ ανιμασιόν για τη μνήμη, τον πόλεμο, την ανθρώπινη φύση, που προτείνει ένα εντελώς πρωτότυπο φορμάτ , το οποίο αναδεικνύει τη μαγική διάσταση κάθε προσωπικής μαρτυρίας. Η παραγωγή της διήρκησε τέσσερα χρόνια, εκ των οποίων το πρώτο ήταν αφοσιωμένο στην συλλογή συνεντεύξεων. Τα γυρίσματα έγιναν σε πρώτη φάση στο στούντιο σε real video και το animation έγινε με την τεχνική του rotoscoping, με την οποία ο animator μεταφέρει στο cartoon τις φιγούρες που βλέπει στις live action φιλμαρισμένες σκηνές. To rotoscope επινοήθηκε από τον Max Fleischer και τα πιο πρόσφατα δείγματα αυτής της, ψηφιοποιημένης, πια, τεχνικής είναι το «Waking Life» και το A Scanner Darkly του Richard Linklater. Η δήλωση του σκηνοθέτη:
«Για πολλά χρόνια είχα τη βασική ιδέα στο μυαλό μου για το Waltz with Bashir αλλά δεν ήθελα να το γυρίσω με πραγματικά πρόσωπα, ήθελα εξ αρχής να είναι animated। Πώς θα μπορούσε να είχε γυριστεί αυτό διαφορετικά; Θα ήταν απλώς ένας μεσήλικας σε μαύρο φόντο που θα αφηγούταν ιστορίες, θα έλεγε ιστορίες που συνέβησαν είκοσι πέντε χρόνια πριν, χωρίς κανένα αρχειακό υλικό να τις υποστηρίζει. Θα ήταν τόσο απίστευτα βαρετό! Έτσι σκέφτηκα να το γυρίσω όπως το γύρισα, με σκίτσο. Ο πόλεμος είναι τόσο σουρεαλιστικός και η μνήμη μπορεί να σε προδώσει τόσο εύκολα, που σκέφτηκα να διαβώ το μονοπάτι των αναμνήσεων μόνο με τη βοήθεια κάποιων πολύ προσεγμένων επινοημένων εικόνων... Η ταινία γυρίστηκε στην αρχή σε real video, σε ένα στούντιο και μονταρίστηκε σε ένα υλικό 90 λεπτών. Μετά σχεδιάστηκε σε story board και μετά σε 2300 σκίτσα τα οποία στη συνέχεια «εμψυχώθηκαν». Το σενάριο βασίστηκε στη δική μου, πολύ προσωπική ιστορία. ακολουθεί εκείνο το σημείο της ζωής μου μετά από το οποίο κατάλαβα πως υπήρχαν μερικά πολύ σημαντικά σημεία της ζωής μου για τα οποία είχα κενά μνήμης. Πέρασα μια τεράστια ψυχολογική κρίση κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ανακάλυψα πολλά βαριά πράγματα ατενίζοντας το παρελθόν μου ενώ, εν τω μεταξύ όλα αυτά τα χρόνια η γυναίκα μου και εγώ φέραμε τρία παιδιά σε αυτόν τον κόσμο. Αυτό θα σας κάνει να αναρωτιέστε, αν όλα αυτά τα έκανα για τα παιδιά μου. Όταν μεγαλώσουν και δουν την ταινία μπορεί να τους βοηθήσει να πάρουν τη σωστή απόφαση, που είναι να μην πάρουν μέρος σε κανέναν πόλεμο, όποιος κι αν είναι αυτός».
Η Μέση Ανατολή αποτελεί μια από τις πιο πολυσυζητημένες περιοχές του πλανήτη. Εκεί οι λέξεις, πόλεμος, κατοχή, εποικισμός, εθνικισμός, νεκροί, γενοκτονία, εξαθλίωση, απομόνωση, και τόσες άλλες, βρίσκουν την πραγματική τους έννοια. Από την άλλη, εκεί στο άγονο χώμα της βαρβαρότητας ανθούν και έννοιες όπως αντίσταση, αξιοπρέπεια, αγώνας, ελευθερία, δικαιοσύνη. Η διεθνής αλληλεγγύη, ειδικά προς την Παλαιστινιακή αντίσταση, παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις και έχει καταφέρει να σπάσει την επιβαλλόμενη σιωπή και απομόνωση.
Ο Δον Κιχώτης για τρία Σάββατα, με δυο προβολές και μια εκδήλωση, επιδιώκει να δημιουργήσει ερεθίσματα για σκέψη και συζήτηση. Να θυμηθούμε, να μάθουμε, και να ανοίξουμε πιο πολύ τα μάτια και τα αυτιά μας σε ανθρώπους και λαούς που το έχουν ανάγκη.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Σάββατο 18 Σεπτέμβρη, ώρα 20.00
Προβολή της ταινίας: «Βαλς με τον Μπασίρ» του Αρί Φόλμαν Μια αληθινή ιστορία σε ένα αυτοβιογραφικό φιλμ κινούμενων σχεδίων του ισραηλινού Αρί Φόλμαν. Εξαιρετικός συνδυασμός πολεμικής και πολιτικής ταινίας, ντοκιμαντέρ και κινούμενων σχεδίων. Διάρκεια: 87 λεπτά.
Σάββατο 25 Σεπτέμβρη, ώρα 20.00 Εκδήλωση με θέμα: «Παλαιστίνη. Ένας λαός που αγωνίζεται ακόμα! Από την αιματηρή καταστολή του «Στόλου της Ελευθερίας» στη νέα αποστολή «Στόλος της Ελευθερίας ΙΙ» Ομιλητές: Βαγγέλης Πισσίας (Καθηγητής, συντονιστής του «Στόλου της Ελευθερίας») Νασίμ Αλάτρας (Παλαιστίνιος δημοσιογράφος, συγγραφέας του βιβλίου «Παλαιστίνη. Αιτίες και Μύθοι» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΨΜ)
Σάββατο 2 Οκτώβρη, ώρα 20.00 Προβολή της ταινίας: «Περσέπολις» των Μαρζάν Σατραπί, Βενσέν Παρονό Με αυτοσαρκασμό και αιχμηρό χιούμορ η Μαρζάν Σατραπί ζωντανεύει εικόνες της σύγχρονης Περσίας μέσα από την αυθάδη, αστεία και τόσο αληθινή διήγησή της. Μια ιστορία κινούμενων σχεδίων για την Τεχεράνη από το 1978 και μετά. Διάρκεια: 92 λεπτά.
Ένα νέο έντυπο που με πολύ μεράκι έφτιαξαν φίλοι και γνωστοί του Δον Κιχώτη. Μπορείτε να το βρείτε από Πέμπτη έως Σάββατο (18.00-23.30) στον χώρο του Δον Κιχώτη αλλά και σε άλλα σημεία (που θα γίνουν γνωστά σε επόμενες αναρτήσεις)
Ο Δον Κιχώτης επέστρεψε από την Ισπανία και συνάντησε μια μικρή έκπληξη. Ο Σάντσο Πάντσα τις ημέρες που έλειπε φρόντισε τον χώρο του Δον Κιχώτη, ζωγράφισε κάποια σχέδια στους τοίχους, πρόσθεσε κάποια πράγματα και περιμένει να συνδεθεί με ίντερνετ ώστε οι φίλοι του να μπορούν να ταξιδεύουν στους σύνθετους κόσμους του διαδικτύου. Πάρτε την (καλή ή κακή) διάθεσή σας, την παρέα σας και τις ιδέες σας και περάστε τις γνωστές πλέον μέρες και ώρες (Πέμπτη - Παρασκευή - Σάββατο, 18.00 ως 24.00).
Ο Δον Κιχώτης έκλεισε 6 μήνες διαμονής στην Καλαμαρά 4 στο Άργος. Σε αυτό το μικρό διάστημα έκανε πολλούς φίλους. Γνώρισε από κοντά ανθρώπους με όρεξη για δημιουργία, με ωραία όνειρα, με ανάγκη έκφρασης, με διάθεση αμφισβήτησης. Ένιωσε ότι δεν είναι μόνος. Ευχαριστεί όλους όσους περνούσαν και του έκαναν παρέα, όλους όσους είδαν μαζί του ταινίες, όλους όσους διέθεσαν χρόνο για να λειτουργήσουν τον χώρο του.
Ο Δον Κιχώτης με θλίψη αλλά από ανάγκη πρέπει να επιστρέψει στην πατρίδα του. Να διαδώσει τις ιστορίες που έζησε εδώ και να κάνει γνωστά τα κατορθώματά το. Παρέα με τη Ροσινάντη ξεκινάνε το μεγάλο τους ταξίδι. Θα συναντηθεί με τους Νταβίντ Βίγια και Ίκερ Κασίγιας να τους ρωτήσει τι είδαν εκεί στην Ν. Αφρική που πήγαν. Θέλει να μάθει αν οι άνθρωποι εκεί είναι χαρούμενοι ή λυπημένοι, αν τα παιδιά ονειρεύονται, αν τα σπίτια τους είναι γκρι και αν έχουν ακούσει και εκεί για τον Δον Κιχώτη από τη Μάντσα. Θα γυρίσει πολλές πόλεις και χωριά να τους πει για την Ελλάδα, για τους ανθρώπους, ακόμα και για το ΔΝΤ που έχει σκορπίσει τη συμφορά. Είναι κι αυτός βλέπετε PIG.
Εδώ, στο Άργος, θα παραμείνει ο Σάντσο Πάντσα, αφού το ταξίδι προς την Ισπανία του φαίνεται πολύ κουραστικό. Κάποιες φορές, όποτε χρειάζεται, θα βρίσκεται στην Καλαμαρά 4. Αλλά μην τον παίρνετε και πολύ στα σοβαρά αυτές τις ημέρες γιατί είναι ερωτευμένος. Ερωτεύτηκε μια κοπέλα που έχει μπερδευτεί από πού είναι. Στην αρχή του είπε ότι είναι από το Δήμο Νέας Κίου. Μετά του είπε ότι τελικά είναι από το Δήμο Άργους. Αυτή ήταν η αφορμή και για τον πρώτο τους τσακωμό αφού ήξερε ο Πάντσα πως το Άργος και η Ν. Κίος, 50 λεπτά απόσταση με τη Ροσινάντη, δεν μπορεί να είναι στον ίδιο Δήμο. Τότε η κοπέλα τον ειρωνεύτηκε λέγοντάς του «που να πας και στον Αχλαδόκαμπο που είναι επίσης Δ. Άργους». Από τότε ο Σάντσο Πάντσα σταμάτησε να την ρωτά από πού είναι και ζουν ήσυχα και όμορφα τον έρωτά τους.
Για ένα μήνα βέβαια, γιατί από τις 20 Αυγούστου πρέπει να είναι στην Καλαμαρά 4 να υποδεχτεί τον Δον Κιχώτη και να τον περιποιηθεί.
Μέχρι τότε γειά σας! Καλή ξεκούραση σε όλους γιατί το φθινόπρωρο θα είναι δύσκολο. Α, και αν εκεί που κάθεστε στην παραλία, σας έρθει καμιά ιδέα για τον χώρο του Δον Κιχώτη (προβολές-εκδηλώσεις-πολιτιστικά) , μη διστάσετε να μας τη στείλετε στο donquixoteargos@gmail.com.
Ο κοινωνικός χώρος "Δον Κιχώτης" σας καλεί: στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής της Αλεξάνδρας Τσαζή την Παρασκευή 7 Μαΐου 20.00 μμ. Η έκθεση θα παραμείνει μέχρι τις 29 Μαΐου, κατά τις ώρες λειτουργίας του χώρου: Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο 18.00-00.00μμ.
Δεν μπορούμε παρά να ευχαριστήσουμε τη Ν.Βαλαβάνη που μας χάρισε μια πολύ όμορφη βραδυά καθώς και τις Φιλιώ Χαρίτου και Άννα Μπουλμέτη. Ιδιαίτερα συναισθηματική και πραγματική η αρχική παρουσίαση του βιβλίου "Η Μεγάλη Εποχή" από την Φιλιώ Χαρίτου που συμπύκνωσε τα συναίσθήματα, τις εικόνες και τις σκέψεις της γενιάς που έζησε από κοντά το πριν και μετά του '89:
και
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε η Νάντια Βαλαβάνη, μιλώντας για το βιβλίο της και την σημερινή εποχή:
και
και ακολούθησε ανάγνωση των ποιημάτων από την Ν.Βαλαβάνη και την Άννα Μπουλμέτη:
Στο τέλος ακολούθησε συζήτηση που ενώ έγινε με ανοργάνωτο τρόπο (σαν διοργανωτές αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας...) και κάποιες στιγμές ήταν κουραστική ανέδειξε την ιδιαίτερη συγκρότηση, τη γνώση και τη διεισδυτική ματιά της Νάντιας Βαλαβάνη στην πολιτική επικαιρότητα καθώς και την ανάγκη του κόσμου να μιλήσει για την συγκυρία. Ελπίζουμε να βρούμε τρόπους αυτή η συζήτηση να συνεχίσει με πιο οργανωμένο και αποτελεσματικό τρόπο.
Σάββατο 17 Απριλίου και ώρα 20.00, στον κοινωνικό χώρο "Δον Κιχώτης" (Καλαμαρά 4, Άργος), θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση του βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη "Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ" (εκδόσεις Ταξιδευτής).
Για το βιβλίο θα μιλήσει η Φιλιώ Χαρίτου (εκπαιδευτικός). Ποιήματα θα διαβάσει η Άννα Μπουλμέτη (εκπαιδευτικός) και η συγγραφέας Νάντια Βαλαβάνη.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ, συλλογή ποιημάτων της Νάντιας Βαλαβάνη, αναφέρεται σε μια ποιητική πρόσληψη του 1989 ως ημερομηνίας-τομή στη ζωή ενός και ταυτόχρονα χιλιάδων ανθρώπων। Αλλά και της ελληνικής – και όχι μόνο – αριστεράς.
20 χρόνια από το ελληνικό και διεθνές 1989 και μισή χιλιετία από τις ρίζες της δημιουργίας του σύγχρονου κόσμου, τα ασυνήθιστα ποιήματα της συλλογής Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ, ιδωμένα με σύγχρονο μάτι και με τη γνώση όσων ακολούθησαν, εμφανίζονται ν’αναφέρονται με εξαιρετική ευθύτητα στα υπαρξιακά, πολιτιστικά και πολιτικά διλήμματα και στον πυρήνα των αναζητήσεων των ανθρώπων της ελληνικής αριστεράς σήμερα.
Με άξονα το ποίημα, γραμμένο το Σεπτέμβριο του 1989,που χαρίζει τον τίτλο του σε ολόκληρη την έκδοση, χωρίζεται σε δύο μέρη: «Πριν», μια επιλογή ποιημάτων από την αίσθηση τέλους εποχής των τελευταίων χρόνων της δεκαετίας του ’80 και την ποιητική συλλογή Τέλος εποχής. «Μετά», μια επιλογή ποιημάτων από την ποιητική συλλογή Στην πόλη της μακριάς προσμονής και ορισμένα ανέκδοτα, που απηχούν την ατμόσφαιρα των «μολυβένιων χρόνων» της δεκαετίας του ’90.
Σ’ αυτό το μέρος συμπεριλαμβάνεται και «Ο διάλογος ανάμεσα στον FrancoisVillon και τον Charlesd’ Orleans», μια ελεύθερη ποιητική σύνθεση βασισμένη στο σύνολο του ποιητικού έργου των δύο, που επί αιώνες κυριάρχησαν ως αντίπαλοι πόλοι και κατευθύνσεις στη γαλλική ποίηση: Με τον Βιγιόν οι «κάτω» βρίσκουν τη φωνή τους στο μεταίχμιο Μεσαίωνα και Αναγέννησης. Ενώο Κάρολος της Ορλεάνης, που έγινε ποιητής στη διάρκεια της 25χρονης φυλάκισης του στον Πύργο του Λονδίνου, εκφράζει το άγχος των «πάνω» σε έναν κόσμο που άλλαζε δραματικά.
Στη ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΟΧΗ (εξώφυλλο και εσωτερικές σελίδες) συμπεριλαμβάνονται και τα πρώτα τρία από τη σειρά κολάζ με τίτλο1989 Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV & V, που η Νάντια Βαλαβάνη δημιούργησε το Σεπτέμβριο του 2009 ειδικά για την παρούσα έκδοση.
Η Νάντια Βαλαβάνηγεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1954 και είναι πτυχιούχος του Οικονομικού Τμήματος της ΑΣΟΕΕ.
Έχουν εκδοθεί δύο ποιητικές συλλογές της. Το λεύκωμα της Ο απαραίτητος πόλεμος (αφισέτες με κολάζ και ποιητικά σχόλια) κυκλοφόρησε κατά τον πόλεμο του ΝΑΤΟ ενάντια στη Γιουγκοσλαβία (Στάχυ, Μάιος 1999). Το μυθιστόρημα της Οι εσπερινοί επισκέπτες κυκλοφόρησε από το Δελφίνι (1996) και το Στάχυ (1999)। Διηγήματα, αφηγήματα και ποιήματα της έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικές εκδόσεις, ποιητικές ανθολογίες και περιοδικά τέχνης.
Μελετά από χρόνια το έργο του Μπρεχτ। Είχε το σχεδιασμό και την επιμέλεια της διεθνούς συλλογικής έκδοσης για τον Μπρεχτ στον 21 ο αιώνα Μπέρτολτ Μπρεχτ – κριτικές προσεγγίσεις [16 δοκίμια, 1 δικό της] (Στάχυ, 2002 & Πολύτροπον, 2004). Άρθρα και δοκίμια της για το έργο του Μπρεχτ έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, επιστημονικές εκδόσεις και καταλόγους. Μετέφρασε στα ελληνικά, σχολίασε και προλόγισε έργα του Μπρεχτ.
Είχε την ιδέα, έγραψε τα κείμενα και σχεδίασε τις παραστάσεις λόγου, μουσικής και Video-art, για τις οποίες συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες, Τρώγοντας το φρούτο απ’το δέντρο της γνώσης (2003),Σκέφτομαι σημαίνει αλλάζω (2006), Ψωμί και τριαντάφυλλα (2007), Έρευνα για το αν ο άνθρωπος τον άνθρωπο βοηθά (2006-2009).
Δεκάδες πολιτικά άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες। Δοκίμια και ομιλίες της σε επιστημονικά συμπόσια για θέματα ιστορίας, τέχνης και πολιτικής έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικές εκδόσεις και επιστημονικά περιοδικά.
Κάπου στο 1995, στη μακρινή Σκανδιναβία, 4 τολμηροί σκηνοθέτες ορκίζονται στο όνομα του Δόγματος 95. Ένα κινηματογραφικό ρεύμα γεννιέται με βάση έναν αυστηρό δεκάλογο για την κινηματογράφηση. Η πρώτη ταινία και πιθανότατα η πιο σημαντική του Δόγματος 95 ανήκει στο Δανό ThomasVinterberg.
Με αφορμή τα εξηκοστά γενέθλια του πατέρα συγκεντρώνονται όλα τα μέλη της οικογένειας για μια ξεχωριστή γιορτή. Ωστόσο, οι αποκαλύψεις του μεγάλου γιου θα σοκάρουν συγγενείς και φίλους και θα αποτινάξουν κάθε ίχνος υποκρισίας σε σχέση με την οικογενειακή ευτυχία ή μάλλον το οικογενειακό δράμα. Τόσο η εκφραστικότητα των ηθοποιών, όσο και η διαρκής κίνηση της κάμερας του σκηνοθέτη πάνω από τις τεκταινόμενες καταστάσεις, σαν ο ίδιος να θέλει να προλάβει τα γεγονότα της γιορτής που κυλούν ασταμάτητα, δημιουργούν μια τραγικότητα αρχαίου δράματος και συναισθήματα οργής στους θεατές για τους "βασανιστές" παιδικών ψυχών.
Η επιτυχία της ταινίας ήταν αναμφίβολα σπουδαία: Ειδικό Βραβείο Επιτροπής στις Κάννες (1998), Βραβείο Φασμπίντερ στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου (1998), Βραβείο των Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (1998) και της Νέας Υόρκης (1998) για Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία, εφτά βραβεία Robert και τρία βραβεία Bodil.
Παρασκευή 9/4
Full Metal Jacket
Ένα καταπληκτικό επιτελείο ηθοποιών συγκεντρώνεται στο πολεμικό έπος του Στάνλεϋ Κιούμπρικ, που περιγράφει τον πόλεμο του Βιετνάμ, αλλά και την απάνθρωπη βιομηχανία που μετατρέπει απλούς ανθρώπους σε μηχανές που σκοτώνουν.
λευθεροτυπία για ζητήματα Μέσης Ανατολής και διεθνών θεμάτων. Είναι παραγωγός του ντοκιμαντέρ «Γάζα Ερχόμαστε» για λογαριασμό του αραβικού τηλεοπτικού καναλιού Αλ-Τζαζίρα.
