Πέθανε τα ξημερώματα της Τρίτης, σε ηλικία 78 ετών η Αλίντα Δημητρίου. Η εξαιρετική σκηνοθέτρια, με την τριλογία της για τη συμμετοχή της γυναίκας στις πιο σημαντικές στιγμές της ιστορίας του περασμένου αιώνα (Αντίσταση-Εμφύλιος-Δικτατορία) στην Ελλάδα, καταγράφει με εμβληματικό τρόπο το σθένος, την αυταπάρνηση, τη χειραφέτηση της γυναίκας σε αυτές τις πολύ δύσκολες ιστορικές συνθήκες. Η καταγραφή της Αλίντας κυριολεκτικά αποκαλύπτει μια νέα κοινωνική πραγματικότητα που άρχιζε ήδη τη δεκαετία του '40 να ανατέλλει: οι γυναίκες, το μισό του ουρανού, μέσα σε καιρούς αναταραχής υψώνουν το ανάστημά τους και κατακτούν (σε ένα βαθμό) με θυσίες μια καλύτερη θέση μέσα στην κοινωνία, δίπλα και όχι κάτω από τους άντρες.
Θα θυμόμαστε με ιδιαίτερη αγάπη την Αλίντα. Όχι μόνο μας έδωσε την άδεια να προβάλουμε την τριλογία της αλλά και ήθελε (δεν μπόρεσε δυστυχώς για λόγους υγείας) να παραστεί στις προβολές. Την αποχαιρετούμε σήμερα με αυτή τη μικρή αναφορά και υποσχόμενοι να τιμήσουμε, όσο μπορούμε, το έργο της.
2008: Πουλιά στο βάλτο (104 min.) – (Κατοχή)
Έχει τιμηθεί με εφτά βραβεία και από μια κόπια βρίσκεται στα Γενικά Αρχεία της Σόφιας, στα ΓΑΚ της Σπάρτης, στα ΓΑΚ του Ναυπλίου.
2009: Η ζωή στους βράχους (100 min.) – (Δημ. Στρατός & Εξορία) Έχει τιμηθεί με ένα βραβείο
2011: Τα κορίτσια της βροχής (120 min.) – (Επταετία).
Ένα
κινηματογραφικό πορτρέτο της ηθοποιού και ποιήτριας Κατερίνας Γώγου,
που συμμετείχε σε μεγάλες στιγμές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου,
στη συνέχεια εμφανίστηκε ως η πιο ένδοξη φιγούρα του εγχώριου «μπιτ»
κινήματος τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, και τελικά αυτοκαταστράφηκε
από τις καταχρήσεις, αφού έζησε την πολιτιστική, κοινωνική και
καλλιτεχνική έκρηξη των «αναρχοαυτόνομων» Εξαρχείων. H ταινία
περιλαμβάνει μέχρι πρότινος ακυκλοφόρητο οπτικοακουστικό υλικό και
δραματοποιημένες σκηνές όπου πρωταγωνιστεί η Λουκία Μιχαλοπούλου.
Μια
περιήγηση στους τόπους της επικείμενης καταστροφής, με ξεναγούς τους
πρωτεργάτες της αντίστασης στις εξορύξεις χρυσού στη Βόρειο Ελλάδα. Ένα
χρονικό δεκαπενταετών αγώνων των κατοίκων ενάντια στο Άπληστον κέρδος.
Ο
Χορτιάτης είναι ένα από τα πολλά χωριά-θυσιαστήρια της περιόδου της
Γερμανικής Κατοχής κατά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ταινία προσπαθεί να
αναπαραστήσει το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, μέσα από μαρτυρίες ανθρώπων
που έζησαν τα γεγονότα από κοντά και να τονίσει τη σημασία τού να
διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη. Το παζλ της ιστορίας διαμορφώνεται
όχι μόνο από τις επίσημες ιστορικές πηγές, αλλά και από τις διαφορετικές
οπτικές θέασης των γεγονότων και μέσα από τα προσωπικά βιώματα των
καθημερινών ανθρώπων. Η βιωμένη ιστορία δίνει άλλη διάσταση στα ιστορικά
γεγονότα.
Ο
Γράμμος είναι το βουνό που βρέθηκε στο επίκεντρο της σύγχρονης
ελληνικής ιστορίας την τριετία 1946-49. Το σημείο απ’ όπου ξεκίνησε και
τελείωσε η ελληνική εμφύλια αναμέτρηση. Λόγω της στρατηγικής του θέσης,
δέχτηκε τις πιο πολλές ρίψεις βομβαρδιστικού και εύφλεκτου υλικού από
οποιοδήποτε άλλο σημείο της Ελλάδας και, για πρώτη φορά, βόμβες
«ναπάλμ», που χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Υπολογίζεται ότι βομβαρδίστηκε με πάνω από 500.000 τόνους εκρηκτικού
υλικού. Η κάμερα καταγράφει τις αφηγήσεις-μαρτυρίες από 21 μαχητές,
αξιωματούχους και διοικητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, πλέκοντας
κομμάτια της ιστορίας και δίνοντας τις δικές τους ερμηνείες για τα
γεγονότα της εποχής. Οι μαρτυρίες τους προσφέρουν ένα πρωτογενές υλικό
που ενδιαφέρει τόσο την κοινή γνώμη, όσο και τους ιστορικούς. Παράλληλα,
καταγράφονται και οι φυσικές ομορφιές του ορεινού όγκου του Γράμμου που
είναι ένα από τα ωραιότερα βουνά της Ελλάδας.
Η
πρωτοβουλία των κατοίκων της Εθιάς, ενός ορεινού χωριού στα Αστερούσια
Όρη στην Κρήτη, να ξαναζωντανέψουν τον τόπο τους. Η επίμονη προσπάθεια, η
αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση μεταμορφώνουν ένα χωριό-φάντασμα σ’ έναν
παραδοσιακό οικισμό, με σεβασμό στο περιβάλλον και ελπίδες ανάπτυξης. Η
ανάπλαση της Εθιάς, όπως τη διηγούνται οι πρωταγωνιστές της με τις
ξεχωριστές ιστορίες τους.
